ΦΤΕΡΟ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Εκείνες τις ημέρες του Ιανουαρίου του 2022 φορούσαν οι περισσότεροι σκουφιά και μάσκες. Μπορεί να έβλεπες στον δρόμο τον ίδιο σου τον πατέρα και να μην τον αναγνώριζες. Εγώ γύριζα από τη δουλειά στενοχωρημένος. Το αφεντικό μου είχε αρρωστήσει στην…

Συνειδητοποίηση

Κάθε πρωί έβλεπε μια νεαρή μητέρα με ένα τρίχρονο αγοράκι να περνάει κάτω από το μπαλκόνι της. Η καρδιά της σφιγγόταν με λύπη μα ταυτόχρονα τη διαπερνούσε ολόκληρη η πιο γλυκιά αίσθηση. Θυμόταν την εποχή που ο γιος της ήταν…

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ

Τα Χριστούγεννα του 2022 ήταν είκοσι δύο ετών. Ζούσε με τη χωρισμένη μητέρα της. Ο πατέρας της έμενε στην ίδια πόλη μα σπάνια τον έβλεπε. Την οποιαδήποτε προσπάθειά της να τον προσεγγίσει τη βίωνε σαν προδοσία στην άτυχη και ταλαιπωρημένη…

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΡΑΜΙ

Βρήκα ξεχασμένο σε μια ντουλάπα στο χωριό ένα κόκκινο χράμι. Στις δύο άκρες του έχει πράσινες γραμμές. Φτιάχτηκε ίσως και εκατό χρόνια πριν σε έναν αργαλειό από κάποιες γυναίκες που κουρασμένες θα αναστέναζαν πάνω του. Είναι σαν καινούριο. Αναλλοίωτο. Έχει…

Η γυναίκα που δεν έβλεπε

Προχθές έχασα το λεωφορείο γιατί ήμουν σκυμμένη στο κινητό μου. Δέκα λεπτά μετά ήρθε άλλο λεωφορείο και μπήκα μέσα ανακουφισμένη. Κάθισα στη θέση, που είναι για άτομα με κινητικές δυσκολίες, μα το μετάνιωσα και άλλαξα θέση. Στην επόμενη στάση μπήκαν…

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ , ένας παράξενος όρκος σιωπής

Αν ήμουν για κάποιο λόγο τυχερή, όταν ήμουν μικρή, αυτός ήταν η μεγάλη βιβλιοθήκη στο σαλόνι μας. Ήταν ξύλινη, ήταν ένα με το δωμάτιο και κάλυπτε σχεδόν έναν ολόκληρο τοίχο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ευτυχία που ένιωθα, όταν μόνη…

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙ

Χθες στο λεωφορείο το βλέμμα μου τράβηξε μια γυναίκα απέναντί μου, που κρατούσε ένα κομποσκοίνι. Τα δάχτυλά της χάιδευαν τον κάθε κόμπο και είχε κλείσει τα μάτια. Αναρωτήθηκα αν προσευχόταν. Δεν υπάρχει πιο ειλικρινής προσευχή από αυτήν που γίνεται στο…

Κλιματική αλλαγή

Γύρω στις πέντε το πρωί την ώρα που κοιμόμουν άρχισα ελαφρώς να κρυώνω και είπα στον άντρα μου να σβήσει το κλιματιστικό. Μόνο που δεν έχουμε κλιματιστικό στο υπνοδωμάτιο. Αν δεν κοιμόμασταν, θα γελούσαμε πολύ με αυτή μου τη μικρή…

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Πλησίαζε ο Δεκαπενταύγουστος και αυτό το καλοκαίρι ήταν σαν να μην τελείωνε. Πανδημία, εξουθενωτικοί καύσωνες και πυρκαγιές σε όλον τον κόσμο. Οι άνθρωποι παρόλα αυτά είχαν ανάγκη για διακοπές. Συνωστίζονταν στα πλοία και επιθυμούσαν ένα κοκτέιλ σε κάποιο μπαρ, έβριζαν…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ: ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο

Δεν έγραφα ποτέ μου ημερολόγιο. Όταν ήμουν έφηβη, θεωρούσα πως είναι ανόητο να γράφεις απευθυνόμενος σε ένα σημειωματάριο ή ακόμη χειρότερα στον εαυτό σου. Εν έτει 2021 ο εαυτός μου είναι ο μόνος που μπορεί να με ακούσει. Προσπαθώ να…