ΕΝΑ ΑΒΓΟ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΟΥ

Την Τρίτη το πρωί, όταν έφευγα από το διαμέρισμά μου, με έκπληξη είδα στο χαλάκι της πόρτας μου παρατημένα μικρά κλαδάκια. Στο παράθυρο του φωταγωγού απέναντί μου ένα σκουρόχρωμο, ασθενικό περιστέρι σαν κάτι να περίμενε. Μάζεψα τα κλαδάκια χωρίς να…

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Την ημέρα που αγάπησε τον εαυτό του, σταμάτησαν να τον θυμώνουν οι άνθρωποι γύρω του. Δεν τον ενοχλούσαν πια τα μυτερά, βαμμένα νύχια στα έφηβα κορίτσια, ούτε απόρησε, όταν δεν κατάφερε να καταλάβει αν εκείνο το παιδί με τα μακριά…

Στη λίμνη

Όταν βρέθηκα στη λίμνη, ήταν σαν να πάγωσε για λίγο ο χρόνος. Το νερό ήταν εντελώς ακίνητο και καθαρό και η ησυχία απλωνόταν σαν βάλσαμο σε πονεμένη ψυχή. Μόνο κάποιο κελάηδισμα ακουγόταν. Τα λόγια είναι υπερεκτιμημένα, η φασαρία το ίδιο….

Το αγόρι που έλεγε “κακά” λόγια

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ήταν ένα αγοράκι, ο Τζίμης. Ήταν γλυκός και έξυπνος και είχε πολλή πλάκα. Μα μερικές φορές έκανε κάτι, που θύμωνε τους μεγάλους και τον μάλωναν. Έλεγε «κακά λόγια»! Τι είναι τα κακά λόγια; Είναι κάποιες…

Συνειδητοποίηση

Κάθε πρωί έβλεπε μια νεαρή μητέρα με ένα τρίχρονο αγοράκι να περνάει κάτω από το μπαλκόνι της. Η καρδιά της σφιγγόταν με λύπη μα ταυτόχρονα τη διαπερνούσε ολόκληρη η πιο γλυκιά αίσθηση. Θυμόταν την εποχή που ο γιος της ήταν…

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ

Τα Χριστούγεννα του 2022 ήταν είκοσι δύο ετών. Ζούσε με τη χωρισμένη μητέρα της. Ο πατέρας της έμενε στην ίδια πόλη μα σπάνια τον έβλεπε. Την οποιαδήποτε προσπάθειά της να τον προσεγγίσει τη βίωνε σαν προδοσία στην άτυχη και ταλαιπωρημένη…

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΡΑΜΙ

Βρήκα ξεχασμένο σε μια ντουλάπα στο χωριό ένα κόκκινο χράμι. Στις δύο άκρες του έχει πράσινες γραμμές. Φτιάχτηκε ίσως και εκατό χρόνια πριν σε έναν αργαλειό από κάποιες γυναίκες που κουρασμένες θα αναστέναζαν πάνω του. Είναι σαν καινούριο. Αναλλοίωτο. Έχει…

Η γυναίκα που δεν έβλεπε

Προχθές έχασα το λεωφορείο γιατί ήμουν σκυμμένη στο κινητό μου. Δέκα λεπτά μετά ήρθε άλλο λεωφορείο και μπήκα μέσα ανακουφισμένη. Κάθισα στη θέση, που είναι για άτομα με κινητικές δυσκολίες, μα το μετάνιωσα και άλλαξα θέση. Στην επόμενη στάση μπήκαν…

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ , ένας παράξενος όρκος σιωπής

Αν ήμουν για κάποιο λόγο τυχερή, όταν ήμουν μικρή, αυτός ήταν η μεγάλη βιβλιοθήκη στο σαλόνι μας. Ήταν ξύλινη, ήταν ένα με το δωμάτιο και κάλυπτε σχεδόν έναν ολόκληρο τοίχο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ευτυχία που ένιωθα, όταν μόνη…

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙ

Χθες στο λεωφορείο το βλέμμα μου τράβηξε μια γυναίκα απέναντί μου, που κρατούσε ένα κομποσκοίνι. Τα δάχτυλά της χάιδευαν τον κάθε κόμπο και είχε κλείσει τα μάτια. Αναρωτήθηκα αν προσευχόταν. Δεν υπάρχει πιο ειλικρινής προσευχή από αυτήν που γίνεται στο…