ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΟΣΑ ΖΟΥΜΕ: ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ

Άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στο Taλκ Πριν από έναν χρόνο, στην πρώτη καραντίνα, έγραψα μια μικρή ιστορία για μια πεντάχρονη, μικρή μου φίλη. Ήμασταν πολύ μουδιασμένοι με τον ξαφνικό εγκλεισμό και σκέφτηκα να της μιλήσω για όσα ζούμε στη γλώσσα…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ: ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο

Δεν έγραφα ποτέ μου ημερολόγιο. Όταν ήμουν έφηβη, θεωρούσα πως είναι ανόητο να γράφεις απευθυνόμενος σε ένα σημειωματάριο ή ακόμη χειρότερα στον εαυτό σου. Εν έτει 2021 ο εαυτός μου είναι ο μόνος που μπορεί να με ακούσει. Προσπαθώ να…

ΠΕΡΙ ΣΙΩΠΗΣ ΚΑΙ ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑΣ η εξομολόγηση ενός γέρου συγγραφέα

Στον Κώστα Είμαι ένας γέρος συγγραφέας μα τον τελευταίο καιρό νιώθω πιο ανάλαφρος από ποτέ γιατί απαλλάχτηκα από κάποια ιδιαίτερα τοξικά στοιχεία του χαρακτήρα μου. Πέρασα σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή μου κρίνοντας τις αξίες των γύρω μου. Ήθελα από…

ΟΙ ΝΑΥΤΙΚΟΙ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΜΟΥ

Edward Moran, “Ships at night” Είναι 2021 και η ανθρωπότητα δοκιμάζεται σε όλη τη γη. Σίγουρα όχι όσο στους παγκόσμιους πολέμους όμως οι άνθρωποι του δυτικοί κόσμου εδώ και δεκαετίες ήταν τόσο καλομαθημένοι. Έκαναν το λάθος να πιστέψουν πως δεν…

ΟΤΑΝ ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΟΛΗ

Το χιόνι σε μια νότια, παραλιακή πόλη είναι κάτι σημαντικό. Ακόμη και κάποιος που ζει όλη του τη ζωή εκεί μπορεί να θυμηθεί μετρημένους χειμώνες στους οποίους το είδε στρωμένο. Μια τέτοια φορά ήταν τον Φεβρουάριο του 2021. Ήταν από…

Το γλαράκι

Τον Νοέμβριο του 2020 ζούσα με την οικογένειά μου σε μια παραλιακή πόλη. Ήμουν φοιτητής, δεν θα σας πω τι σπούδαζα γιατί τελικά παράτησα τις σπουδές μου κι έγινα μουσικός. Εκείνη η χρονιά ήταν πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους της…

ΚΩΔΙΚΟΣ ΔΥΟ

Έστειλε τον κωδικό δύο, φόρεσε τη χειρουργική μάσκα και βγήκε για να κάνει κάποιες αγορές για τις γιορτές. Η μέρα ήταν όμορφη, ο χειμώνας είχε σχεδόν ξεχάσει να έρθει εκείνα τα Χριστούγεννα. Περπάτησε για λίγη ώρα και όπως συνήθως τα…

Σαββατόβραδα

Σαββατόβραδα Οι δρόμοι ήταν εντελώς άδειοι Σε κάποιο μπαλκόνι κάποιος κάπνιζε Τραγούδια ακούγονταν Από το διαμέρισμα του πάνω ορόφου Εκείνα τα Σάββατα οι περισσότεροι ήταν σχεδόν ίδιοι Ήταν βράδια βαριά, με ανία Όπως τα βήματα ενός ανθρώπου Που έχει χάσει…

“Το γράμμα”

Είχε περάσει ήδη ένας μήνας κατ’ οίκον περιορισμού και οι οικογένειες ζούσαν η καθεμία τη δική τους αγωνία. Η τηλεόραση μετρούσε τον θάνατο και κάποιοι άνθρωποι είχαν αρχίσει να φοβούνται στα σοβαρά πως μυστηριώδεις δυνάμεις αποφάσισαν να ελέγξουν ταυτόχρονα όλη…